Codziennie nowy obraz lub zdjęcie naszego fascynującego Wszechświata
wraz
z krótkim objaśnieniem napisanym przez zawodowego astronoma.
Zobacz więcej!
Schwytane w sieć: wizualizacja zlania się czarnych dziur w Mgławicy Tarantula
Źródło i prawa autorskie:
grafika: Carl Knox
(OzGrav,
Swinburne University of Technology);
astrofotografia:
Blake Estes
i Christian Sasse,
iTelescope.net;
tekst:
Cecilia Chirenti
(NASA
GSFC,
UMCP,
CRESST II)
Opis: Jak można zobaczyć niewidzialne? Czarne dziury nie są łatwe do dostrzeżenia na tle kosmicznej czerni, astronomowie mogą je jednak znaleźć, analizując wpływ ich grawitacji na materię, światło i czasoprzestrzeń. Opisywana ilustracja ukazuje obraz, łączący symulację układu podwójnego czarnych dziur w końcowym „tańcu śmierci” z fotografią Mgławicy Tarantula w tle. Mimo tego, że same czarne dziury nie emitują światła, zaburzają one bieg promieni świetlnych, działając jak soczewki grawitacyjne. Wskutek tego mgławica wydaje się nadzwyczajnie zniekształcona, tworząc pierścienie Einsteina i wielokrotne obrazy. Mgławica Tarantula znajduje się w Wielkim Obłoku Magellana, galaktyce karłowatej, która jest jedną z galaktyk satelitarnych Drogi Mlecznej 160 000 lat świetlnych od nas. Jest to ponad 1000-krotnie bliżej niż jakikolwiek układ podwójny zlewających się czarnych dziur wykryty dotychczas. Prawdopodobnie nigdy nie wykryjemy takiego zlania się czarnych dziur tak blisko naszego domu!
Autorzy i wydawcy:
Robert Nemiroff
(MTU) i
Jerry Bonnell (UMCP)
Przedstawiciel NASA: Amber Straughn,
obowiązują określone prawa.
Polityka prywatności NASA,
polityka dostępności NASA,
uwagi.
Serwis prowadzony przez:
ASD w
NASA /
GSFC,
NASA Science Activation
oraz Michigan Tech. U.
