APOD.pl: Astronomiczne zdjęcie dnia

Codziennie nowy obraz lub zdjęcie naszego fascynującego Wszechświata
wraz z krótkim objaśnieniem napisanym przez zawodowego astronoma.
Zobacz więcej!

29 czerwca 2026
Na zdjęciu pole gwiazd otacza niezwykły obiekt
z pasem rozmytego białego światła rozciągającego się poziomo.
Z owego pasa w górę i w dół kadru wypływa pomarańczowa
i czerwona mgławica.
Zobacz opis. Po kliknięciu obrazka załaduje się wersja
 o największej dostępnej rozdzielczości.

M82: galaktyka z supergalaktycznym wiatrem
Źródło:
NASA, ESA, CSA, A. Smercina (STScI, Tufts), T. Williams (U. Manchester); obróbka graficzna: A. Pagan (STScI)

Opis: Dlaczego z Galaktyki Cygaro wydobywa się czerwony dym? M82, jak również nazywana jest ta galaktyka gwiazdotwórcza, została zaburzona przez niedawne przejście w swym pobliżu dużej galaktyki spiralnej M81. Co prawda, nie wyjaśnia to jednak w pełni źródła świecącego na czerwono, rozprzestrzeniającego się poza galaktykę gazu. Dowody wskazują, że ów gaz i pył wyrzucany jest przez połączone działanie powstających wiatrów cząstek, pochodzących od znacznej ilości gwiazd, które razem tworzą galaktyczny superwiatr. Cząstki pyłu, które najpewniej powstają w międzygwiazdowym ośrodku M82, są tak naprawdę podobnych rozmiarów, co cząsteczki cygarowego dymu. Powyższa fotogeniczna mozaika łączy obrazy wykonane w świetle widzialnym przez Teleskop Kosmiczny Hubble'a (ang. Hubble Space Telescope) oraz w świetle podczerwonym przez Teleskop Kosmiczny Jamesa Webba (ang. James Webb Space Telescope). Ukazuje ona zajmujący środek zdjęcia jasno zabarwiony obszar centralny galaktyki ustawiony prawie krawędzią do nas oraz potężne zabarwione na pomarańczowo i czerwono włókna gazu i pyłu rozprzestrzeniające się zarówno w górę, jak i w dół. Rozciągają się one na ponad 10 000 lat świetlnych. Odległa o 12 milionów lat świetlnych Galaktyka Cygaro jest najjaśniejszą w świetle podczerwonym galaktyką na niebie; można ją obserwować również w zakresie widzialnym i to nawet przez mały teleskop. Znajduje się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy (Ursa Maior).

Jutro: gładka planetoida


< | Archiwum | Nadsyłanie | Lista tematyczna | Search | Kalendarz | RSS | Edukacja | O APOD | Forum | >

Autorzy i wydawcy: Robert Nemiroff (MTU) i Jerry Bonnell (UMCP)
Przedstawiciel NASA: Amber Straughn, obowiązują określone prawa.
Polityka prywatności NASA, polityka dostępności NASA, uwagi.
Serwis prowadzony przez: ASD w NASA / GSFC,
NASA Science Activation
oraz Michigan Tech. U.